Omid57.infoالجزیره: در تهران چه کسی درباره جنگ و مذاکره تصمیم می‌گیرد؟ (۱۳ آبان ۱۴۰۵)
نوشتهٔ تحریریهٔ Omid57.info · انتشار · ۲ دقیقه مطالعه
گزارش تحلیلی الجزیره از تهران، ۴ نوامبر ۲۰۲۶: پزشکیان از «اختیارات معین» در مذاکره می‌گوید، اما به گفته تحلیلگران وزن سپاه و نهادهای امنیتی از آغاز جنگ بیشتر شده است.
الجزیره در گزارشی تحلیلی از تهران، به قلم مازیار معتمدی، که چهارشنبه ۴ نوامبر ۲۰۲۶ (۱۳ آبان ۱۴۰۵) منتشر شد، به پرسشی می‌پردازد که برای هر توافقی تعیین‌کننده است: در جمهوری اسلامی چه کسی درباره ادامه جنگ یا مذاکره با آمریکا تصمیم می‌گیرد؟
«اختیارات معین» برای دولت
به گزارش الجزیره، مسعود پزشکیان روز دوشنبه گفت رهبر جمهوری اسلامی، مجتبی خامنه‌ای، «اختیارات معینی» درباره مذاکرات به دولت داده است. او توضیح نداد این اختیارات چه حدودی دارد. پزشکیان از سوی جناح‌های تندرو که با هر توافقی مخالفند، زیر انتقاد است.
وزن بیشتر سپاه
نویسنده می‌نویسد از آغاز جنگ در ۲۸ فوریه، توازن قدرت به سوی فرماندهان سپاه و مقام‌های امنیتی چرخیده است. سینا طوسی، تحلیلگر مرکز سیاست بین‌الملل در واشنگتن، به الجزیره گفته هر توافقی باید پشتیبانی نهادهای امنیتی و نظامی را داشته باشد. این ارزیابی یک تحلیلگر است، نه واقعیت تأییدشده.
به گزارش الجزیره، دفتر رهبری اعلام کرده خامنه‌ای با احمد وحیدی، فرمانده کل سپاه، دیدار و دستور داده نیروها به هر حمله «فوری و بدون محدودیت جغرافیایی» پاسخ دهند. حسین محبی، سخنگوی سپاه، هم گفته حمله به سه کشتی با هماهنگی مقام‌های بالاتر انجام شده است. برخی رسانه‌های آمریکایی به نقل از منابع ناشناس نوشته‌اند جناح‌های تندرو دستور این حمله‌ها را داده‌اند؛ الجزیره این را تأیید نمی‌کند.
چه کسی به نامه ونس پاسخ می‌دهد؟
اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت خارجه، گفته پاسخ به نامه جی‌دی ونس را محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، خواهد داد، نه محمدباقر قالیباف. رضایی هم در تلویزیون دولتی از «تغییر مثبت لحن» در پیام ونس سخن گفته است.
خواسته‌های اعلام‌شده تهران، به نوشته الجزیره، عبارتند از پایان محاصره دریایی، کاهش تحریم‌ها، آزادسازی دارایی‌های بلوکه‌شده، کاهش حضور نظامی آمریکا و توقف جنگ در همه جبهه‌ها از جمله لبنان.
جمع‌بندی تحریریه
این گزارش نشان می‌دهد که مذاکره‌کننده رسمی و تصمیم‌گیرنده واقعی در جمهوری اسلامی لزوماً یکی نیستند. وقتی هم‌زمان با گفت‌وگو، حمله به کشتی‌ها «با هماهنگی مقام‌های بالاتر» انجام می‌شود، طرف مقابل حق دارد بپرسد امضای دولت چه ضمانتی دارد. برای مردم ایران، نبود شفافیت درباره اینکه چه کسی درباره جنگ و صلح تصمیم می‌گیرد، خود بخشی از مشکل است.
منابع
این مطلب را تحریریهٔ Omid57.info با کمک ابزارهای هوش مصنوعی تهیه کرده است و پس از انتشار بازبینی می‌شود. نقل‌قول‌ها کوتاه‌اند و متن کامل را باید در منبع اصلی خواند.